Kasteel De Doornenburg
In de uiterste oosthoek van de Betuwe, vlakbij de splitsing van Rijn en Waal, nabij het natuurgebied De Gelderse Poort, staat het kasteel Doornenburg. Dit grote, fraaie middeleeuwse kasteel bestaat uit een hoofd- en een voorburcht die met elkaar verbonden zijn door een smalle houten brug.
Het landgoed, dat het kasteel omringt, bestaat uit ongeveer acht hectare land. Het extensieve onderhoud van de omgeving van het kasteel past uitstekend in het landschapsbeeld van weleer.
De hoofdburcht is een blokvormig gebouw dat door een gracht omgeven is. Van de negen woon- en verblijfsruimtes, die het gebouw telt, zijn de ridderzaal en de overwelfde kelders heel typerend voor de middeleeuwse architectuur.

De uitgestrekte voorburcht wordt weleens de grootste en mooiste middeleeuwse voorburcht van Nederland genoemd. Achter de deuren van het poortgebouw en de stevige weermuren bevinden zich rond het ruime binnenplein onder andere een boerderij, een kapel en een woontoren. Met name het feit dat De Doornenburg een boerderij binnen haar poorten heeft, maakt het tot een vrij uniek kasteel in Nederland.

Bewoners en bezitters
De Doornenburg is bewoond geweest door de zeven ekaar opvolgende geslachten Van Doornick, Van Bylandt, Van Homoet, Van Amstel, Van Heemskerk en Van Bemmel. De laatste bewoonster was Maria Clara von Delwig, barones van Bemmel. Zij is in 1847 op hoogbejaarde leeftijd overleden. Daarna is het kasteel nog lange tijd eigendom geweest van de familie van der Heyden, die het gebouw echter nooit heeft bewoond.
Sinds 1936 is het kasteel eigendom van de Stichting tot Behoud van den Doornenburg.

Verwoesting
In het laatste halfjaar van de Tweede Wereldoorlog lag de Betuwe in de frontlinie. Het gebied was nagenoeg verlaten, omdat de bevolking was geëvacueerd in opdracht van het Duitse leger. In het kasteel was een Duits hoofdkwartier gehuisvest, waardoor het een belangrijke plaats innam in de Duiste verdediging van de Betuwe.
In januari en maart 1945 hebben de geallieerden het gebouwencomplex gebombardeerd. Terwijl bij de eerste luchtaanval verschillende gebouwen van de voorburcht werden verwoest, werd bij de tweede aanval de hoofdburcht fataal geraakt. Er bleef één grote ruine over.

Restauratie '47 - '68
Met steun van de overheid en verschillende particulieren heeft de stichting in de jaren 1947 tot 1968 De Doornenburg geleidelijk aan weer helemaal kunnen laten herstellen. Een groot gemak bij deze herbouw was dat de stichting kon beschikken over de ervaringen die ze bij de eerste restauratie had opgedaan. Bovendien hielpen veel bouwlieden, die het kasteel al eerder hadden gerestaureerd, ook bij deze tweede restauratie

Huidige functie
Het kasteel heeft sinds de laatste restauratie een museale functie met ruime mogelijkheden voor rondleidingen en culturele activiteiten.
Bovendien worden de ruimten van de hoofdburcht aan derden ter beschikking gesteld voor festiviteiten in ruime zin.
De koffieschenkerij is van 1 april tot 1 november geopend.
Het kasteel is voor de commerciële functie uiteraard aangepast.
Er zijn voorzieningen getroffen op het gebied van verlichting, verwarming, sanitair en keukeninrichting.
De kapel aan de voorburcht staat zowel voor katholieken als hervormden ter beschikking voor het houden van een eredienst. Ze wordt dikwijls benut voor huwelijksinzegeningen.

Van april tot november is het mogelijk om onder leiding van een gids het kasteel te bezichtingen. Naast een uitgebreide rondleiding door het hoofdgebouw, worden meestal ook de gebouwen op de voorburcht bezocht, zoals het fraaie poortgebouw en de Langeracktoren. In deze toren bevindt zich een verzameling bodemvondsten en historische wapens.